หลักในการคบเพื่อนและคุณธรรมแห่งบัณฑิต
คนเราเกิดมาต้องมีเพื่อนกันทุกคน เพราะว่า เราเป็นสิ่งมีชีวิตที่อยู่กันเป็นสังคม มีสัมพันธภาพเป็น สิ่งแวดล้อม ซึ่งมีผลต่อการดำรงชีวิตของบุคคลหนึ่งอย่างที่สุด
คำสอนที่ว่า ” คบคนพาล พาลพาไปหาผิด คบบัณฑิตบัณฑิตพาไปหาผล ” (หาเพื่อน)
นั้นยังคงใช้ได้ทุกยุคทุกสมัย การที่เด็กคนหนึ่งเกิดมาในสังคมหนึ่ง ซึ่งมีทั้งคนดีและ ไม่ดีปะปนผสมกันไปนั้น ย่อมต้องส่งผลต่อเส้นทางเดินของเด็กคนนั้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ถ้าเราสังเกตดูให้ดี ให้ลึก และมีจิตใจเป็นกลาง เราจะพบว่าบุคคลที่ประสบความสำเร็จบนโลกใบนี้ล้วนมีเพื่อนดีกันทุกคน เพื่อนที่ ดีที่ว่านี้คือ บุคคลซึ่งปิดทองหลังพระคอยตักเตือนชี้แนะ คอยนำพาเราไปพบแต่สิ่งดี ๆ และนำสิ่งดี ๆ มาให้เรา เสมอโดยโดยไม่หวังผลตอบแทน การที่เด็กสมัยนี้จะเป็นคนดีมีคุณธรรมได้นั้น นอกจากต้องได้รับความดูแลเอา ใจใส่และให้การอบรมสั่งสอนจากพ่อแม่ครูอาจารย์แล้ว เพื่อนก็เป็นอีกปัจจัยหนึ่งที่จะนำพาให้เขาถึงฝั่งฝันสมใจ ปองของทุก ๆ คนได้ง่าย ลองดูหลักในการคบเพื่อน และ ความหมายของการคบบัณฑิตกันดีกว่า เผื่อจะได้ความ หมายของคำว่า มีศตรูเป็นบัณฑิต ดีกว่ามีมิตรที่เป็นพาลและนำไปไช้ในชีวิตประจำวันอย่างเกิดประโยชน์เราควร มีหลักการคบเพื่อนอย่างไรบ้าง
1) คนพาลชอบชักนำไปในทางที่ผิด เช่นชักชวนไปกินเหล้าเมายา เที่ยวกลางคืน
2) คนพาลไม่ชอบวินัย ไม่ยอมปฏิบัติตามกฎหมายบ้านเมืองและประพฤติผิดศีลธรรม
3) คนพาลชอบแต่สิ่งที่ผิด ชอบเห็นความพินาศของผู้อื่นเมื่อเวลาตัวเองทำผิดก็ภูมิใจ
4) คนพาลชอบทำในสิ่งทีไม่ใช่ธุระของตนคือ ชอบไปก้าวก่ายธุระหน้าที่ของผู้อื่น ปล่อยปละละเลย ชีวิตของตน
5) คนพาลแม้พูดจาดี ๆ ด้วยก็โกรธ
เมื่อเห็นใครทีมีลักษณะเลวทรามเสียหายอย่างใดอย่างหนึ่งหรือทั้ง 5 ประการ ให้ตั้งข้อสงสัยเลยว่า เขาเป็นคนพาลไม่ควรคบหาด้วย สำหรับบัณฑิตนั้นในทางธรรมหมายถึง ผู้รู้ดี รู้ชั่ว รู้ผิด รู้ถูก รู้บุญ รู้บาป ซึ่ง อาจรับปริญญาหรือไม่ก็ตามแต่สามารถดำเนินชีวิตด้วยความรู้เหล่านั้นด้วยดี เมื่อเราคบบัณฑิตเป็นเพื่อน เราจะ ได้รับการถ่ายทอดความประพฤติและนิสัยที่ดีจากบัณฑิต ทำให้เรามีโอกาสเจริญก้าวหน้าได้ง่ายขึ้น ทั้งด้านการ งานเงินและชีวิตส่วนตัว ถึงแม้เราจะมีศัตรูเป็นบัณฑิตกับความเห็นผิดของเราเท่านั้น เมื่อเรากลับตัวเป็นคนดี บัณฑิตย่อมไม่ถือโทษโกรธเคือง แต่จะกลับเป็นมิตรแท้ให้แก่เราจนวันตาย เพราะฉะนั้นมีศัตรูเป็นบัณฑิตจึงดี กว่ามิตรทีเป็นพาล
จัดทำโดยนางสาวเฉลิมขวัญ ฉัตรทวีอุดม นางสาวประภัสสร พูลเกษม นางสาวสุทธ์สินี กิจแสงทอง นางสาวเขมจิรา เชษฐ์ชัยอมรกุลโรงเรียนสตรีศรีสุริโยทัย กรุงเทพมหานคร
hi5,facebook,twitter,myspace,multiply,blackberry, แลก pin blackberry , แลก pin bb —
อย่างที่บอกไว้เลยครับเพื่อนคือสิ่งที่สำคัญมากสำหรับการดำรงชีวิต คุณไม่สามารถอยู่ด้วยตัวคนเดียวได้ครับ
หาเพื่อน ที่ดีได้ย่อมสบายใจครับ
คำพังเพย คำสอนของคนรุ่นก่อน ยังคงใช้ได้เสมอสำหรับ generation x อย่างน้อยเยาวชนคนรุ่น ใหม่ที่ใส่ใจอย่างสูงกับคำว่า ” เพื่อน ” ด้วยสภาพสังคมที่พ่อแม่ผู้ปกครองมีเวลาให้บุตรหลานน้อย โตมายังไม่ ทันไรก็ถีบส่งเข้าโรงเรียนแบกกระเป๋าใบโตซะแล้ว ด้วยเหตุนี้เพื่อนจึงมีความสำคัญต่อเด็กและเยาวชน เพราะ หัวอกเดียวกัน
” เพื่อน ” สามารถทำให้เราถึงฝั่งฝัน ประสบความสำเร็จได้ และก็เพื่อนอีกเหมือนกันที่ทำให้เราดิ่ง เหว ตกนรก ถ้าพากันเมามัวอบายมุข หมกหมุ่นอยู่กับเสพติด ฉะนั้นสิ่งสำคัญอยู่ที่การเลือกคบเพื่อน และก็ต้อง ไม่ลืมว่า คนที่รักเราที่สุดไม่ใช่เพื่อน แต่เป็นคุณพ่อ คุณแม่ ของเรานั้นเอง
ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเศรษฐีคนหนึ่งมีลูกชายเป็นคนไม่รักดี ได้แต่ใช้จ่ายทรัพย์เที่ยว กิน เล่น เลี้ยง เพื่อนฝูง ไม่นึกทำมาหากิน พ่อแม่จะว่ากล่าวตักเตือนอย่างไรก็ไม่เชื่อฟัง
ในที่สุดเมื่อพ่อแม่ตายแล้วยิ่งกำเริบ ใช้เงินเลี้ยงเพื่อนเที่ยวเตร่ เสเพล ไม่นานเงินก็หมด เพื่อนฝูงที่เคย ล้อมหน้าล้อมหลังก็หายหน้าไปทีละคน อยู่มาวันหนึ่งเพื่อนชวนไปกินเลี้ยงกันตามเคย โดยสั่งลูกเศษรฐีตกยากว่า ถ้าคิดจะไปกินเลี้ยงก็ให้เอาไก่ไปร่วมในการกินเลี้ยงด้วยหนึ่งตัว ลูกเศษรฐีอยากกินเลี้ยงมาก ถึงแม้จะไม่มีเงินแล้ว ก็ขวนขวายหาไก่ได้ตัวหนึ่ง จึงจัดการลวกน้ำร้อนถอนขน แล้วผูกห่อใบตองเตรียมที่จะไปร่วมงานเลี้ยง ครั้นเดิน มาตามทาง เพราะความเหนื่อยจึงแวะพักได้ต้นไม้ข้างทาง แล้วเผลอหลับไป บังเอิญมีอีกาตัวหนึ่งเกาะอยู่บนต้น ไม้นั้น ได้กลิ่นเนื้อโชยมาจากใบตอง จึงบินโฉบลงมาคาบห่อใบตองไปเขาจึงต้องไปงานกินเลี้ยงมือเปล่า
พอถึงบ้านหาเพื่อนที่นัดกินเลี้ยงก็เล่าให้เพื่อนฟัง แต่ไม่มีใครเชื่อในคำพูดของเขาเลย ต่างคิดว่า เขาไม่ มีปัญญาหาไก่มาจึงกุเรื่องแก้เก้อ แถมยังพูดจาเยาะเย้ยถากถางว่า ไม่มีปัญญาหาไก่มาแล้วยังไปโทษอีกาอีก
ลูกเศรษฐีทั้งเจ็บทั้งอาย ตัดสินใจไม่ร่วมวงกินเลี้ยงด้วยรีบเดินทางกลับบ้าน เมื่อถึงบ้านแล้วก็ยังน้อย ใจไม่หาย นึกถึงความหลังที่ตนมั่งมีเงินทองผู้คนล้อมหน้าล้อมหลังที่ตนมั่งมีเงินทอง ผู้คนล้อมหลังเสียใจกิน ไม่ได้ นอนไม่หลับ ร่างกายก็ผ่ายผอมลง
ฝ่ายเทวดาพ่อแม่เห็นอาการของลูกก็อดสงสารเสียมิได้ จึงมาเข้าฝันลูกว่า นั้นแหละลูกเอ๋ย เมื่อพ่อแม่ ยังอยู่ก็ได้สอนเจ้านักหนาเรื่อง การใช้เงินทอง เมื่อยามลำบากยากจน ใครเขาจะมานับถือ พูดจริงก็เป็นหลอก ไปได้ ขอให้เจ้ารู้สึกตัว และทำตัวเสียใหม่ พ่อแม่จะช่วย
ในฝันนั้นเองลูกเศรษฐีก็คิดได้ จึงสัญญากับพ่อแม่ว่าต่อไปจะเลิกความประพฤติเดิมจะตั้งใจทำมาหากิน เลี้ยงตัวให้มีเงิน พอจะไม่ให้ใครมาดูถูกได้อีกต่อไป เมื่อเทวดาพ่อแม่ได้รับคำสัญญาจากลูกเช่นนั้นก็พอใจยิ่งนัก เมื่อลูกสัญญาว่า จะกลับตัวเป็นคนดี จึงได้บอกที่ซ่อนตุ่มเงินและตุ่มทองให้ในฝันนั้นเอง
พอตื่นขึ้นมาลูกเศรษฐีก็รีบไปขุดหาตุ่มเงินตุ่มทองก็พบจริงตามฝัน จึงนำเงินในตุ่มมาทำทุนตั้งหน้าตั้ง ตาทำมาหากินไม่นานก็กลับฟื้นตัวพอมีฐานะขึ้นอีก เพื่อนที่เคยหนีหาย ก็เริ่มกลับมาคบหาเพิ่มขึ้นทุกวันลูกเศรษฐี ยังจำวันที่เพื่อนฝูงเยาะเย้ยได้ไม่ลืม วันหนึ่งลูกเศรษฐีเห็นได้โอกาส จึงชวนเพื่อนมากินเลี้ยงกันอีกเหมือนเมื่อยัง ร่ำรวยหนก่อน เพื่อนฝูงต่างก็มาพร้อมหน้าพร้อมตา ขณะที่กินเลี้ยงอย่างครึกครื้นเฮฮาอยู่นั้น ลูกเศรษฐีได้นำมีด เหี้ยน ๆ เล่มหนึ่งมาให้เพื่อนดูพลางพูดขึ้นว่า
อัศจรรย์จริง ๆ มีดเล่มนี้เพิ่งซื้อมาใหม่ ๆ แท้ ๆ ทิ้งไว้คืนเดียวหนูมากัดเสียจนเหี้ยนหมดเหลือเท่าเหลือ เท่านี้เอง
เพื่อนฝูงทั้งหลายเมื่อได้ยินก็รับคำเชื่อตามคำพูด บางคนก็ประสมโรงพูดว่า จริงเหมือนเพื่อนว่า หนู มันร้ายนัก มีดของเราก็เคยโดนเหมือน เหี้ยนเหมือนอย่างนี้ไม่มีผิด เพื่อนคนอื่นก็พูดว่า ใช่ คนละคำสองคำ
ลูกเศรษฐีเมื่อได้ยินดังนั้นก็คิดได้ว่า
ยามเมื่อเรายากจนคนดูถูก ถ้อยคำที่ทพูดไม่มีน้ำหนัก ถึงความจริงก็ยังไม่มีคนเชื่อ แต่เมื่อยามมั่งมีเงิน ทอง จะพูดอย่างไรจริงหรือเท็จไม่สำเร็จไม่สำคัญ คนย่อมยอมรับเชื่อถือ
ยามมั่งมี มากมาย มิตรหมายปอง
ยามมัวหมอง มิตรมอง เหมือนหมูหมา
ยามไม่มี มิตรเมิน ไม่มองมา
ยามมอดม้วย หมูหมา ไม่มามอง
จัดทำโดย
นางสาวเฉลิมขวัญ ฉัตรทวีอุดม นางสาวประภัสสร พูลเกษม นางสาวสุทธ์สินี กิจแสงทอง นางสาวเขมจิรา เชษฐ์ชัยอมรกุล
โรงเรียนสตรีศรีสุริโยทัย กรุงเทพมหานคร
Tags : หาเพื่อน หาเพื่อนmsn หาเพื่อนเกย์
หาเพื่อนทั่วไป กับ เพื่อนแท้ (ลองดูว่าคุณเป็นเพื่อนแบบไหน)
เพื่อนทั่วไปไม่เคยเห็นคุณร้องไห้
เพื่อนแท้มีหัวไหล่ไว้คอยซับน้ำตาคุณ
เพื่อนทั่วไปจะไม่รู้ชื่อพ่อแม่ของคุณ
เพื่อนแท้จะมีเบอร์ของท่านไว้ในสมุดจดโทรศัพท์ของเขา
เพื่อนทั่วไปจะถือขวดไวน์ติดมือมางานปาร์ตี้ของคุณ
เพื่อนแท้จะมาแต่วันเพื่อช่วยเตรียมงาน
เพื่อนทั่วไปอยากคุยกับคุณถึงปัญหาของเขา
เพื่อนแท้อยากช่วยปัดเป่าปัญหาของคุณออกไป
เพื่อนทั่วไปจะพิศวงในเรื่องโรแมนติกเก่าๆ
เพื่อนแท้สามารถเอาเรื่องนี้มาอำคุณได้
เพื่อนทั่วไปเวลามาเยี่ยมคุณจะทำตัวเยี่ยงแขก
เพื่อนแท้จะตรงรี่ไปเปิดตู้เย็นและบริการตนเอง
เพื่อนทั่วไปคิดว่ามิตรภาพจบลงเมื่อเกิดการทะเลาะถกเถียง
เพื่อนแท้รู้ดีว่านั่นจะมิใช่มิตรภาพ จนกว่าคุณได้เคยทะเลาะวิวาทกัน
เพื่อนทั่วไปคาดหวังให้คุณอยู่เคียงข้างเขาเสมอ
เพื่อนแท้คาดหวังที่จะอยู่เคียงคุณตลอดไป
เพื่อนทั่วไปจะอ่านข้อความนี้แล้วโยนถังขยะ
เพื่อนแท้จะเฝ้าส่งต่อๆไปจนกว่าจะมั่นใจว่ามันได้ถึงมือผู้รับ
ส่งผ่านให้ใครก็ได้ที่คุณห่วงใย
หากคุณได้รับมันกลับมา นั่นหมายความว่าคุณได้พบ
เพื่อนแท้แล้ว
“เพื่อนรัก” กับ “เพื่อนพิเศษ”
คงจะไม่ปฏิเสธว่า “เพื่อนรัก”
ยากนักที่จะหาพบเจอได้
มิควรหรือที่เราจะ รักษา แต่ไม่ ครอบครอง
มิควรหรือที่เราจะ ใส่ใจ แต่ไม่ สอดรู้
มิควรหรือที่เราจะ ห่วงใย แต่ไม่ หวังผล
มิควรหรือที่เราจะ ให้เกียรติ แต่ไม่ ระแวง
การหาเพื่อนแท้ไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลยนะครับ
๑. เป็นคนรักหาเพื่อน เวลาเห็นเพื่อนได้ดีก็ดีใจด้วย เวลาเห็นเพื่อนตกทุกข์ได้ยากหรือเจ็บไข้ได้ป่วยก็สงสารและเป็นทุกข์แทน และพยายามหาทางช่วยเหลือทุกวิถีทางทั้งอาจยอมเสียสละให้กันได้เมื่อถึงคราวจำเป็น
๒. ไม่เอาเปรียบคน ไม่เห็นแก่ตัว แต่เป็นผู้ยอมเสียสละและเห็นแก่ประโยชน์ของส่วนรวม
๓. มีใจเมตตากรุณา โอบอ้อมอารี
๔. มีวาจาอ่อนหวานนิ่มนวล และอ่อนน้อมกับคนทั่วไป
๕. พูดจามีศีลมีสัตย์ คือพูดแต่ความจริงเชื่อถือได้ ไม่เหลวใหลเหลาะแหละ และต้องรักษาคำพูด
๖. มีความขยันหมั่นเพียรและมานะอดทน
๗. เป็นคนรักเกียรติของตน และทั้งเคารพในเกียรติของคนอื่น คือรู้จักเคารพยกย่องคนที่ควรเคารพ แต่ขณะเดียวกันก็ไม่ทับถมคนที่ทำผิดหรือคนชั่ว
๘. มีความหวังดีต่อหาเพื่อนมนุษย์
๙. คอยชักนำหาเพื่อนให้ทำและคิดแต่สิ่งที่ดี กับคอยตักเตือนและกีดกันเพื่อนเมื่อเห็นเพื่อนทำผิดคิดไม่ดี
๑๐. ไม่นินทาว่าร้ายคน
๑๑. ไม่อิจฉาริษยาและผูกพยาบาทคน
๑๒. มีความซื่อสัตย์สุจริต และกตัญญูรู้คุณคน
๑๓. ไม่ถือตัว ไม่ดูถูกเหยียดหยามคนอื่นโดยเห็นคนอื่นเลวไปเสียหมด
๑๔. เป็นคนเสมอต้นเสมอปลาย คือเคยอย่างไรก็อย่างนั้น
๑๕. มีความเคารพนบนอบต่อผู้ใหญ่ มีกิริยาสุภาพเรียบร้อยไม่แข็งกระด้าง
๑๖. ไม่เสียในเรื่องการเงิน คือต้องไม่เป็นคนชอบหยิบยืมเงินคนอื่นใช้ (คือไม่เป็นหนี้สินใคร) และขณะเดียวกันต้องรู้จักค่าของเงิน ต้องรู้จักว่าอะไรควรใช้และอะไรไม่ควรใช้ คือไม่ใช่คนขี้เหนียว แต่ก็ไม่ไช่คนสุรุยสุร่าย
๑๗. ไม่เป็นที่รังเกียจของสังคมและของคนทั้งหลาย
๑๘. มีคนนิยมรักใคร่และเคารพนับถือ
๑๙. เป็นคนมีศีลธรรมดี
๒๐. ไม่เป็นคนเจ้าชู้ชนิดพร่าผู้หญิง
๒๑. ไม่เป็นนักการพนัน
๒๒. ไม่เป็นคนกินเหล้าเมาหยำเปครองสติไม่ได้ และกินจนติดเป็นนิสัย
๒๓. เป็นคนมีความสามัคคีธรรม
๒๔. เป็นคนยุติธรรมและซื่อตรง
๒๕. เป็นคนหนักแน่นและเยือกเย็น
๒๖. ไม่เป็นคนหูเบาเชื่อคนง่าย
๒๗. ไม่เป็นคนโอ้อวด (คือไม่อวดรู้ อวดฉลาด อวดมั่งอวดมี ฯลฯ)
